Je moet er even voor rijden, zo'n 1.200 km, maar dan heb je ook wat: (na)zomerweer. Op zich is een dergelijke afstand goed te doen, zeker in de twee dagen die we er voor uitgetrokken hebben. Het helpt alleen niet mee als het navigatiesysteem, zonder dat je het weet, staat ingesteld op het vermijden van tolwegen. Net voorbij België begint het ons te dagen dat de route die het ingebouwde kastje kiest, afwijkt van die welke we intuïtief zelf zouden rijden. Een controle op de instellingen van het systeem geeft in eerste instantie geen duidelijkheid. Maar bij nadere inspectie blijkt dat de 'betaalkeuzes' op "uit" staan. In Nederland en België niet erg, in Frankrijk resulteert dit in een reistijd die zomaar twee uur langer wordt. Echter, zoals een bekende filosoof ons al leerde: elk nadeel heeft zijn voordeel. Dat we door dit akkefietje Parijs niet links, maar wel rechts kunnen laten liggen, is een prettige bijkomstigheid.
Ons overnachtingsadres in Bourgondië bevindt zich in een slaperig dorpje waar juist vandaag het jaarlijkse feest plaatsvindt dat gepaard gaat met een zogenaamde brocante-markt en eten en drinken tot 's avonds laat. De gastheer van het b&b, die getuige zijn niet meer geheel vaste stem, alvast is begonnen met het proeven van de wijn, ontvangt ons hartelijk en loodst ons tussen alle geparkeerde auto's en hekken door naar een parkeerplaats vlak bij zijn huis. Het hele dorp kijkt toe, we zijn gelijk geïntroduceerd.
Nadat we de bagage voor de overnachting hebben uitgeladen, slenteren we langs de brocante kraampjes, waar de gebruikelijke oude meuk te koop wordt aangeboden die je ook op Koningsdag in Nederland aantreft. Voornamelijk boeken, huisraad, serviesgoed, dvd's, speelgoed en kleding. Uiteindelijk is dat allemaal bijzaak, het gaat uiteraard voornamelijk om het nuttigen van dranken en spijzen. Hiervoor zijn diverse kraampjes ingericht, waar verhitte dames en heren hun best doen een eenvoudige- lees vette, dan wel zoete hap - te bereiden en/of te verkopen aan de vele bezoekers, niet alleen uit het eigen dorp, maar ook uit nederzettingen in de wijde omtrek. Voor de betaling van de diverse gerechten is een onhandig en niet geheel sluitend systeem bedacht. Eerst moet je bepalen wat je wilt bestellen, zodat je de daarvoor benodigde bonnetjes van 50 cent en 1 of 2 euro kunt kopen bij een mevrouw die de kas bewaakt. Daarna betaal je met dit nepgeld je bestelling, tenzij je iets wilt hebben waar je dan weer geen bonnetje voor nodig hebt, want dan kun je rechtstreeks afrekenen. Ingewikkeld inderdaad.Achter de toonbank van de drankvoorziening zwaaien een man en een vrouw gezamenlijk de scepter. Ze moeten woekeren met de ruimte en aangezien ze allebei zelf ook nogal wat ruimte in beslag nemen, is dat beslist een uitdaging. Zeker omdat het nog steeds vrij warm is, rond de dertig graden, Het tempo van bediening is derhalve laag en houdt geen gelijke tred met de vraag naar bier, wijn en koffie, die naarmate de avond vordert steeds groter wordt. De vrouw doet haar uiterste best, maar wordt enigszins in de weg gelopen door de man, die niet erg aanspreekbaar is voor de klanten. Gelukkig werkt het bonnetjessysteem hier niet, hoewel dat misschien wel een oplossing was geweest voor een wat vlottere afwikkeling van de transacties.
Heb je eenmaal je kostje bij elkaar gescharreld, dan kun je plaatsnemen aan de lange tafels die voor de gelegenheid zijn neergezet, onder de overkapping van een grote partytent. Tenminste, als de plek die je hebt uitgezocht niet al 'occupé' is , zoals een Franse dame me fijntjes toevoegt als ik me met plastic bord en dito bestek en bekertje naast haar wil installeren.
Het bleef nog lang onrustig in Arzembouy, maar wij, reizigers op doortocht, hielden het toch maar voor gezien en zochten onze slaapplek op. De volgende dag restte ons nog ruim 500 km naar het eerste vakantieadres.
