Perfect day

Als ik wakker word, nog voor de wekker gaat, hoor ik dat het regent. Het is geheel conform de weersverwachting van de avond ervoor, dus ik schrik er niet van. Evengoed is het geen fijn geluid als je besloten hebt die dag te gaan fietsen. Een afspraak met mijn zus, enkele weken geleden gemaakt, om op deze dag gezellig samen te fietsen kunnen wij als druk bezette vrouwen niet zomaar verzetten. Daarom hopen we maar dat de rest van de weersverwachting ook uit zal komen en het die middag vanuit het Westen echt gaat opklaren.
We hebben besloten een tocht te fietsen langs landgoederen in Den Haag en omgeving. Omdat het begin- en eindpunt van de route bij het Centraal Station ligt, laten we ons met fiets en al per trein vervoeren naar de Hofstad. Daar aangekomen moet er eerst een sanitaire stop worden ingelast, een uitstekend excuus om een kopje koffie-met-wat-lekkers-erbij te nuttigen.
Het is nog steeds droog als we op de fiets springen om het startpunt van de route te zoeken. Dat blijkt nog niet zo makkelijk, maar als we eenmaal in het Haagse bos fietsen vinden we aansluiting bij de routebeschrijving.
De tocht voert ons langs groene bosachtige gebieden waar adellijke families uit vroeger eeuwen hun landhuizen lieten bouwen, zoals Clingendael, kasteel Oud Wassenaar, Duivenvoorde en Huis ten Bosch. Ook voor de huidige adel (de kroonprins in Eikenhorst) en de nieuwe rijken is het gebied nog steeds aantrekkelijk, ondanks de drukke A/N44. Het aantal villa’s en landhuizen waar we langskomen is niet meer te tellen, evenals de bordjes te koop die opvallend vaak opduiken. Rond twaalf uur begint het zachtjes te regenen, precies zoals de buienradar bij raadpleging voor vertrek al had voorzien. De timing is perfect, want we zijn net afgestapt om een soort theehuisje te bekijken dat verleidelijk langs het fietspad ligt en onze nieuwsgierigheid prikkelt. Het houten gebouwtje zit potdicht, maar op het bordes kunnen we even schuilen. Als we even later weer opstappen wordt het al snel droog en zetten we koers naar Voorschoten, waar we de lunch gebruiken op het terras van het Wapen van Voorschoten.


Dit restaurant ligt aan een leuk oud pleintje, met dorpspomp: Anton Pieck is er niets bij. Klussende mannen bij een winkel aan de overkant en de stadsreiniging maken kortstondig een einde aan de idylle door met hun gereedschap c.q. het ledigen van de glasbakken letterlijk oorverdovend lawaai te produceren.
Het maakt allemaal niets uit voor onze beleving van deze dag. Heerlijk ongecompliceerd een dagje fietsen en tegelijkertijd een beetje bijkletsen, zo simpel kan een mooie dag er uitzien.
Als ik aan het eind van de middag, weer thuisgekomen nog even in de auto spring om de wekelijkse boodschappen in de supermarkt te doen hoor ik op de radio “Walk on the wild side” van Lou Reed en ik moet direct aan dat andere nummer van hem denken, “Perfect day”. Een dag hoeft niet echt perfect te zijn om toch perfect te zijn.

Oh it's such a perfect day,
I'm glad I spent it with you.

Genieten

Het licht deze ochtend is mooi helder als ik in de auto stap op weg naar mijn werk. Dichtbij Vogelenzang kom ik langs weilanden en zie ik dat net als gisteravond, de lucht wordt gesierd door prachtige wolken in allerlei tinten grijs, wit en licht oranje. Ik hou erg van dit soort Jacob van Ruisdael –luchten en kijk mijn ogen uit.

Foto: Gezicht op Haarlem van Jacob van Ruisdael

Als ik de auto en het overige verkeer wegdenk is het net of ik in een van de schilderijen van de beroemde Haarlemse schilder uit de zeventiende eeuw terecht ben gekomen. Ik word er kinderlijk blij van en als ik even later rijdend op de provinciale weg aan mijn rechterhand ook nog een regenboog ontwaar kan mijn simpele geluk niet op. Van jongs af aan ben ik gefascineerd door dit natuurfenomeen en nog steeds moet ik het vertellen wanneer ik een regenboog heb gezien. Het Bijbelverhaal over Noach met zijn ark vond ik als kind al niet zo geloofwaardig, maar de symbolische betekenis van de boog aan de hemel aan het einde van het verhaal vond ik wel goed gekozen.
Tijdens het rijden dwalen mijn ogen telkens af naar rechts waar de regenboog me blijft volgen. Wat jammer dat ik geen fototoestel bij me heb. Bijgelovig ben ik niet, maar om het ongeluk op deze vrijdag de dertiende nou een handje te helpen gaat ook wat ver, dus moet ik wel op de weg blijven letten. Daarom ontgaat me het moment van verdwijnen, maar het is niet erg, het past wel bij het ongrijpbare van dit natuurverschijnsel. Mijn dag is fantastisch begonnen, wat een belofte!


Foto: Dordogne zomer 2010

Keuzestress

Dagelijks stel ik mezelf twee terugkerende vragen waar ik een antwoord op moet geven:"Wat trek ik aan" en "Wat gaan we eten"? Ik geef toe dat menigeen worstelt met vragen van grotere importantie, maar de dilemma's waar ik het hier over heb laten zich niet, zoals sommige andere vraagstukken in het leven, eenvoudiger oplossen naarmate ik ouder en wijzer word.
Er zijn mensen die 's avonds hun kleding klaarleggen voor de volgende dag. Dat is makkelijk, want dat scheelt tijd in de ochtend, tijd die je liever slapend doorbrengt. Mij is het nog nooit gelukt om 's avonds te bedenken wat ik de volgende dag aan wil. Ik laat me bij mijn kledingkeuze namelijk allereerst leiden door het weer en daarbij wil ik niet afgaan op de weersverwachting, maar op eigen waarneming. Dat betekent overigens niet dat de keuze voor een shirt, bloes, trui, vest, broek of rok overduidelijk ingegeven wordt door zon of regen, kou of warmte. Vandaag bijvoorbeeld wilde ik een turkoois shirt aan met een witte broek. Staande voor de kast slaat de twijfel toe: het shirt is te dun, zo warm wordt het niet vandaag. Ik kan er een topje onder aantrekken om dit probleem op te lossen. De schoenen die uitstekend bij deze outfit passen kan ik echter niet aan, omdat ik gisteravond tijdens het werken in de tuin ongenadig ben gestoken door een zwerm uitgehongerde muggen en mijn geplaagde enkels verdragen derhalve geen sneakersokjes. Dan maar mijn donkerblauwe driekwart broek. Maar het bloesje dat daar goed bij staat zit eigenlijk te krap, dat wordt een daglange ergernis. Een ander bijpassend shirt ligt in de wasmand. Nog een paar overwegingen verder, kies ik uiteindelijk voor kleding die mij zowel comfort biedt in de strijd tegen de jeuk, als bij het reguleren van de lichaamstemperatuur.
Ik troost me met de gedachte dat ik niet de enige vrouw ben met een keuzeprobleem aangaande dagelijkse kleding. Ik heb een collega eens horen vertellen hoe ze geregeld haar zorgvuldig uitgezochte kledingcombinatie na een korte blik in de spiegel net zo makkelijk verruilt voor een compleet ander stel kleren.

Die andere dagelijkse vraag ligt nog wat gecompliceerder, omdat ik hier een keuze moet maken die niet alleen mijzelf betreft. Sinds jaar en dag ben ik verantwoordelijk voor de dagelijkse warme maaltijd van ons gezin. En hoewel het aantal personen in het gezin in rap tempo afneemt, leidt dat vooralsnog niet tot een vereenvoudiging van de keuze, er valt zelfs meer te kiezen. Uiteraard ben ik zelf mijn grootste criticus. Ik heb een fors eisenpakket als het om voeding gaat. Het is maar zelden dat ik kies voor gemak. Een maaltijd moet gezond zijn èn lekker. Geen of weinig vlees, alleen scharrel of biologisch. Zoveel mogelijk duurzame vis. Afwisseling in groente en fruit, het liefst van het seizoen, en elke dag een portie rauwkost (en dan bedoel ik niet alleen sla). Het klinkt als een wet van Meden en Perzen, maar zo voel ik het niet en om praktische redenen doe ik geregeld water bij de wijn. Omdat ik koken, in tegenstelling tot boodschappen doen, leuk vind is het voor mij geen opgave om elke dag een maaltijd te bereiden, als ik er eenmaal uit ben wàt er op tafel moet komen. Net als bij kleding lukt het me niet om langer dan hooguit twee dagen vooruit te plannen wat ik wil gaan eten. De keren dat ik het wel deed gebeurde er steevast iets onverwachts waardoor de ingeslagen voorraad nutteloos werd of hopeloos tekort schoot.
Voorlopig houd ik me maar vast aan het ingesleten patroon van late inspriratie. Wie weet als de laatste telg binnenkort zijn biezen heeft gepakt is het misschien tijd voor verandering.
En ja, ik weet het: allemaal luxeproblemen.