Walhalla

Boodschappen doen, of eigenlijk winkelen in het algemeen doe ik niet graag. Vorige week zondag werd ik weer eens bevestigd in mijn afkeer toen we noodgedwongen - net terug van vakantie en niets in huis - boodschappen moesten doen bij AH in Haarlem-centrum. Deze supermarkt was die dag open van 12.00 tot 18.00 uur. Het is onvoorstelbaar hoe druk het daar was. Alsof alle winkels de hele week gesloten waren geweest. Hebben mensen niets anders te doen op zondag? Voor mij was die heksenketel de snelste route naar het kwijtraken van het vakantiegevoel.
Woensdag moest ik er ook op uit om inkopen te doen, maar nu mocht ik naar het Walhalla. Naar een winkel die eigenlijk geen winkel is maar een lusthof. Mijn tuin had dringend nieuwe bloemen nodig en dus trakteerde ik mezelf op een rit naar het tuincentrum in ons dorp. Daar verkopen ze echt alleen maar groen om te planten en wat potten en zakken aarde, maar verder geen afleidende zaken als tuinmeubelen, kussens, buitenkeukens en wat dies meer zij. Het is een waar paradijsje waar ik uren door kan brengen om me te verlustigen aan allerhande flora. Ik voel me daar als een kind in een snoepwinkel en kan moeilijk kiezen. Er zijn zoveel mooie bloemen en planten die ik graag in de tuin zou willen hebben, maar mijn lapje grond is helaas beperkt qua grootte. Ik moet me dus echt inhouden en toch kom ik steevast met teveel thuis. Ook nu paste alles ternauwernood in de auto. Maar wat werd ik blij van deze boodschappen die wel mijn vakantiegevoel verlengen.

Hoewel mijn tuin niet kan tippen aan de schoonheid van de 'echte' natuur, zoals we die op vakantie hebben gezien, velden met korenbloemen, klaprozen,

vingerhoedskruid, probeer ik er wel iets van na te bootsen met de recente aanwinsten. Na alle regen van de afgelopen dagen kon ik vanmiddag toen de zon doorbrak eindelijk alles in de tuin zetten. Het is te hopen dat de slakken een beetje eerbied hebben voor mijn nijvere arbeid.