Kleine dingen

"Heb je zin in een fietstochtje?" Als die vraag mij gesteld wordt zit ik bij wijze van spreken al op het zadel. Dus zo snel als ik gelegenheid had beantwoordde ik de vraag die via mail binnenkwam van vriendin M. bevestigend. Geluk zit in kleine dingen en dat geldt voor mij zeker als het om fietsen gaat. Sinds ik het als klein meisje leerde ervaar ik nog iedere keer wanneer ik fiets iets van dat gevoel van vrijheid dat me toe al overkwam. Degene die het fietsen heeft 'uitgevonden' verdient een groot standbeeld.

Deze zomer hebben we veel prachtige dagen en afgelopen vrijdag was er één van. Perfect weer voor een tochtje naar Noordwijk. Eerst door het groen van Leyduin richting Zandvoort. Op de boulevard zochten we een bankje voor een koffiestop . De door mijn vriendin meegenomen koffie uit de thermoskan smaakte uitstekend zo met uitzicht op zee.

Op het fietspad door de duinen richting het zuiden kwamen we, behalve veel andere fietsers, ook een slimme gast tegen die, anders dan veel van zijn soortgenoten, bepaald niet schuw was. Het leek er meer op dat deze Lowieke uit was op een gratis maaltje.


Rond 12.00 uur kwamen we aan in Noordwijk, waar we een strandtent uitzochten voor de lunch. Een prima gelegenheid om niet alleen een aantal zaken door te nemen die ons persoonlijk bezig houden, maar ook de actuele problemen op wereldschaal die ons raken. Oppervlakkige praatjes zijn nu eenmaal niet aan ons besteed.
Voor de terugreis kozen we een iets andere route die ons via Langevelderslag langs het zweefvliegveld bracht waar we uitzicht hadden op een grote groep grazende herten.

Gezeten tussen de konijnenkeutels nog even een selfie, inmiddels al niet modern meer, maar wel leuk.  

Het was geen spectaculaire tocht, gewoon vanaf huis samen een eindje peddelen en ondertussen lekker bijpraten. Maar wel errug lekkuh, zoals mijn vriendin de volgende dag memoreerde. Groots en meeslepend: nodeloos ingewikkeld.