Het weekend is bedoeld om uit te rusten na een week werken. Ik doe geen lichamelijk zwaar werk en lig dus op vrijdagavond niet op apegapen, maar erg fris ben ik dan ook niet meer. Na een drukke week met werk, verjaardag en wat dies meer zij was het weekend afgelopen vrijdag meer dan welkom. Alleen, op de een af andere manier lukt het me altijd maar matig om die twee dagen te vullen met luieren en nietsnutten. Ook nu is dat weer niet gelukt, ik ben daar gewoon niet goed in en doe er ook mijn best niet voor.
Vrijdagavond begon het al met een fietstocht naar Haarlem, alwaar ik een concert zou bijwonen in de Philharmonie. Op het programma stond voor de pauze 'Canticum Simeonis' van de nog levende componist Helmut Barbe en 'Chichester Psalms' van Leonard Bernstein. Moderne muziek dus, die ik niet tot mijn favorieten reken, - Bernstein heeft natuurlijk wel de aansprekende muziek gemaakt van bijvoorbeeld 'de Westside Story', die ik wel mooi vind -, maar men moet wat over hebben voor de goede zaak. Want na de pauze trad mijn echtgenoot aan, om samen met zijn medekoorleden het 'Requiem' van Mozart uit te voeren. Zij deden dat zeer naar behoren en hoewel ik geen hartstochtelijk liefhebber ben van klassieke muziek, klonk het bijzonder weldadig na de 20ste eeuwse muziek van voor de pauze.
Na deze culturele start van het weekend is manlief op zaterdag verder gegaan met zingen op de jaarlijkse studiedag van een ander koor waar hij lid van is. Voor mij restte boodschappen doen, wederom naar Haarlem fietsen voor een paar andere inkopen en uiteraard de onvermijdelijke huishoudelijke klussen. Tussen april en oktober begint de zaterdagavond altijd heel sportief, want dan mag ik tennissen tussen zes en acht uur. Hoewel ik het niet goed kan vind ik die twee uurtjes buiten een balletje slaan heerlijk. Ontspannen een dubbelpartijtje spelen met een vast clubje gezellige mensen, op een privébaan met een unieke locatie.
Zondag viel het weer een klein beetje tegen, maar dat bood wel de gelegenheid om de tuin aan te pakken. Want na een lange winter was het er nog niet van gekomen om de jaarlijkse voorjaarsklussen te doen. Dus werd het niet fietsen, zoals eerst het plan was, maar boenen, schrobben, vegen, mos verwijderen, planten verpotten en heggen knippen. Het bezit van een tuin maakt een mens nederig, de natuur blijft je altijd een stap voor!
Op zondagavond kook ik meestal wat uitgebreider en zo stond ik, met op de achtergrond de beladen bekerfinale Ajax-Feyenoord, nog een uurtje of anderhalf in de keuken. Met op de valreep een extra (vegatarische) eter, zodat ik een van de klassiekers uit het verleden, notengehakt, nog maar eens van stal heb gehaald.
Om Gert-Jan Dröge te parafraseren: "Het was weer een druk weekend". Maar wilde ik het eigenlijk wel anders?
2 opmerkingen:
Mooi hoor ; het requiem van Mozart!!
Je bent gewoon een werkbij. Accepteer het nou maar!
Een reactie posten