woensdag 22 december 2010

Consumptiemaatschappij

Boodschappen doen is echt een hobby van me. Niets heerlijker dan wekelijks de geslonken voorraad voedsel en al het andere waar een huishouden niet buiten kan weer op peil brengen door tassen vol van de winkel naar huis te slepen. Vooral zo vlak voor de kerstdagen als het gezellig druk is overal, beleef ik 'my finest hour'. Wat is het toch fantastisch om je samen met andere liefhebbers in het gedrang te storten teneinde het laatste winkelwagentje te bemachtigen. Geleid door het dictaat van een grote boodschappenlijst loop ik opgewekt door de supermarkt, onderhand behendig andere winkelaars met karretjes ontwijkend. Ontdek ik een leeg schap dan ben ik blij dat er een beroep wordt gedaan op mijn vindingrijkheid. Helemaal niet erg dat het zorgvuldig uitgekozen voorgerecht moeilijk uitvoerbaar wordt zonder dat ene speciale ingrediënt. Dan verzin ik ter plekke toch een alternatief en anders probeer ik het morgen gewoon nog een keer.
Als ik alles in de auto heb gezet staat er al een kandidaat voor mijn parkeerplek met draaiende motor te wachten tot ik vertrek. "Nee mevrouw, ik ga nog niet weg, ik mag gelukkig nog een paar winkels bezoeken".
Thuisgekomen wacht me nog zo'n zalige klus: alle boodschappen netjes op de daarvoor bestemde plek opruimen. Vriezer en koelkast snorren van genoegen na ontvangst van de verse lading. En ook ik ben helemaal in mijn element: wat een welbestede dag.    

Oef! De buit is weer binnen. Nou ja, bijna dan.

Geen opmerkingen: