Lekker rustig

Als ik aankom bij het gebouw waar ik werk is alles daar nog donker. Het is Oudejaarsdag en bijna iedereen is vrij. Ik ben duidelijk de eerste vandaag en moet dan ook het alarm afzetten als ik naar binnen ga. Zou ik totdat we open gaan om tien uur de enige zijn in het gebouw? Hoewel het met collega's natuurlijk gezelliger is, maakt het me voor een dagje niet uit en bovendien heb ik nog een klus te doen die enige concentratie vraagt, dus dan komt wat rust me goed uit. Wanneer ik net achter mijn bureau heb plaatsgenomen hoor ik de deur beneden opengaan. De collega die naar boven komt is verbaasd me te zien. "Ik kom alleen alles even opstarten en dan ga ik weer" zegt ze. "Als ik had geweten dat jij hier al was dan had ik mijn man niet hoeven vragen als escorte, want alleen een leegstaand gebouw binnen gaan, daar begin ik niet aan". Tja als je alles van te voren weet...
Vol goede moed begin ik aan mijn klus als de telefoon gaat. Een andere collega vraagt of ik even in haar kamer wil kijken of daar misschien iets ligt dat ze kwijt is. Helaas levert de zoektocht niets op. Op het moment dat ik weer verder wil gaan met mijn klus wordt buiten de eerste bom tot ontploffing gebracht. Ik schiet van schrik een halve meter de lucht in en realiseer me op hetzelfde moment dat niet de derde wereldoorlog is uitgebroken, maar dat in de plaats waar ik werk het startschot is gegeven voor het afsteken van vuurwerk. Rustig werken op Oudejaarsdag, dat kan natuurlijk helemaal niet.
Gelukkig komen al snel twee collega's binnen, een om straks het publiek te ontvangen en een die extra vroeg is gekomen om alles op te starten. Oeps, dat was dus al gedaan, foutje van de regie, blijkt later. Als je alles van te voren weet... Dan maar even koffie drinken met elkaar voordat de deur voor de klanten open gaat.
Buiten wordt ondertussen voor tonnen de lucht in geschoten, zou er voor vanavond nog wat overblijven? Er hangt in ieder geval nu al een dichte mist over het dorp en die is niet van meteorologische aard.
Temidden van de geluids- en geurprikkels probeer ik mijn klus te klaren. Het lukt, maar het kost het uiterste van mijn concentratievermogen en om een uur of twee heb ik er schoon genoeg van. Ik wens mijn collega's die nog twee uurtjes door moeten sterkte en een prettige jaarwisseling en spoed me naar mijn auto die me hopelijk naar rustiger oorden zal brengen.
Tja, als je alles van te voren weet, neem je net als de meeste collega's een dagje vrij.