Met Sinterklaas en verjaardagen kregen wij de lp's met de liedjes uit de serie. Er zijn er vier uitgebracht en die hadden we allemaal. Mijn zus en ik draaiden de platen grijs en we kenden alle liedjes uit ons hoofd. Op die manier beleefden we elke aflevering weer opnieuw, met alle spannende gebeurtenissen en verwikkelingen. In een soort mini-playbackshow avant la lettre traden we regelmatig op voor onze ouders en buren (onze Amsterdamse flat had geen schuifdeuren, anders waren we er tussen gaan staan). Voor elk liedje spraken we van te voren een rolverdeling af. De ene keer was ik Gerrit en mijn zus Zuster Klivia, een andere keer was zij buurman Boordevol en ik de ingenieur en omgekeerd.
Zuster Klivia en Gerrit waren de
hoofdpersonen en zij namen ook het leeuwendeel van de liedjes voor hun
rekening. Met beide kon ik me identificeren. Gerrit was de inbreker, die
natuurlijk geen echte boef was, wel een beetje ondeugend, maar met het hart op
de goede plaats. Zuster Klivia was de krachtige vrouw die niet alleen Gerrit,
maar ook de andere bewoners van het 'rusthuis vol herrie' aan de Primulastraat onder haar
hoede nam. Blijkbaar had zij mij zodanig geïnspireerd dat ik voor Sinterklaas
een verpleegstersuniform op mijn verlanglijstje zette. De Goedheiligman heeft
het gewenste afgeleverd en zo te zien was ik er erg content mee.
Duw niet zo duifies
Dring niet zo duifies,
Iedereen komt aan de beurt,
Niet in mijn oren prikke,
Zijn zulke dommerikke,
Oh wat ben jij mooi gekleurd.
Duifies Duifies kom maar bij Gerritje,
Zal je niet vechten om 1 zo'n erretje,
Duifies Duifies wat zijn ze mak,
17 Duifies bovenop het dak,
Douw niet zo Duifies,
Dring niet zo Duifies,
Iedereen krijgt hier toch zat,
Pas op mijn nieuwe sokke,
En niet zo schrokkebrokke,
Jij hebt al zoveel gehad.
Duifies Duifies kom maar bij ons,
Wat een mooie veertjes,
Wat een lekker dons,
Duifies Duifies wat zijn ze mak,
17 Duifies bovenop het dak.


2 opmerkingen:
Geweldige foto in je zusters-outfit. Maar waarom hebbie er dan een zoro-cape over aan? :-)
Goede vraag, Irene. Zorro kende ik toen nog niet, Batman wel, maar daar mocht ik niet naar kijken van mijn moeder, veeeel te gewelddadig.
De cape hoorde echt bij de outfit: een (Rode Kruis)verpleegster moet soms door weer en wind, dan heb je wel een cape-je nodig hoor!
Een reactie posten