Vorige week zondag gingen we een dagje naar het strand. Het was lang geleden dat we dat als gezin hadden gedaan, maar nu kwam het er weer eens van. Toen de kinderen veel jonger waren gingen we zomers regelmatig naar het strand. Voorzien van boeken, schepjes, emmers, ballen en allerhande speelgoed voor in het water vermaakten we ons prima. Toen de jongens ouder werden gingen ze meer en meer hun eigen gang en kwam het nog maar zelden voor dat we met z'n vieren het strand bezochten.
Het werd een heerlijk dagje die zondag. Veel was als vanouds:
- er gingen twee parasols mee, vastgebonden aan de stang van M's fiets;
- het oude beachbalsetje ging mee in de tas;
- we deden een loopje langs de waterkant;
- de jongens voetbalden op het drooggevallen harde zand;
- M. lag de hele tijd in de schaduw - oké, het was heet en we vluchtten allemaal onder de parasol;
Maar er waren ook verschillen met 'vroeger':
- we waren nu met z'n vijven, namelijk een schoondochter rijker;
- er werd geen ijs gehaald bij de strandtent, maar bier. Dat de jongste zoon in slaap viel zal daar vast niets mee te maken hebben gehad.
- hij wilde na het ontwaken dan wel weer mee wandelen (!) langs de vloedlijn;
- niemand wilde de zee in. - er was een kwal gesignaleerd -, maar ik heb lekker gezwommen;
- het dagje strand duurde van drie uur 's middags tot half tien 's avonds.
Tot besluit hebben we heerlijk gegeten bij de 'godin van de zee' Thalassa , het beste strandpaviljoen van Noord-Holland, maar die kwalificatie zag ik pas later. Goddelijk was het, dit dagje aan zee, om in te lijsten.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten