woensdag 11 september 2013

Oorlog: groeten uit Normandië, deel 2


Als je in Normandië bent ontkom je niet aan de herinnering aan D-Day, 6 juni 1944, de landing van de geallieerde troepen op de Normandische stranden. Operation Overlord, zoals de codenaam luidde voor de invasie, was het begin van de bevrijding door de geallieerden van het door Duitsland bezette West-Europa. Films als 'The Longest Day', 'Saving Private Ryan' en 'Band of Brothers' hebben er mede voor gezorgd dat dit stuk oorlogsgeschiedenis bij een groot publiek bekend is.

Onderdeel van de Mulberryhaven in Arromanches
Pegasusbridge bij Ouistreham

De invasiestranden, de overblijfselen uit de strijd, talloze monumenten, musea en erebegraafplaatsen zijn een ware toeristische trekker in deze streek van Frankrijk. Met name Engelsen en Amerikanen kom je in grote getale tegen bij de diverse 'attracties'. Als ergens de herinnering aan en de dankbaarheid voor de bevrijding zichtbaar is en de noodzaak van vrede wordt uitgedragen is het wel hier, waar iedere gemeente een partner-gemeente heeft in Engeland en/of Duitsland.
 
Wat vooral indruk maakt is het contrast tussen het vredige lieflijke landschap - met uitzicht op zee -op een zomerse dag, en de voorstelling die je je kunt maken (en die je ook ter plekke kunt zien op foto's en films in de musea) van de chaos, de puinhopen en het verderf dat oorlogsgeweld met zich meebrengt.


Duitse bunkers
uitzicht vanuit de bunker
 
De met militaire precisie onderhouden Amerikaanse erebegraafplaats in Colleville-sur-Mer is zo'n plek waar de tegenstelling tussen het leed dat oorlog heet en de onschuld van het landschap je bij de kladden grijpt. Elk kruis vertegenwoordigt het onpeilbare verdriet van de achterblijvers om het verlies van een zoon, broer, echtgenoot of vader. En op de achtergrond de blauwe zee.
Hoewel hier de overwinnaars (terecht) geëerd worden, dringt de gedachte zich op aan al die slachtoffers van alle oorlogen die gevoerd zijn en gevoerd worden.
 
 
Volgend jaar is het 70 jaar geleden dat de invasie plaatsvond. Die herdenking werpt zijn schaduw al vooruit in de vorm van folders waarin je wordt aangespoord om alvast je vakantie naar Normandië te boeken. Herdenken en het verhaal doorvertellen aan latere generaties is goed. Met de commerciële uitbating blijf ik moeite houden, zolang het verschijnsel oorlog nog niet is gereduceerd tot een computergame. 






Geen opmerkingen: