Gedachten op woensdagmorgen

"Coke snuiven is tegenwoordig heel gewoon" is de kop van een artikel in de krant van vandaag. Ik lees het aan de ontbijttafel en vervolgens laat ik er gedurende de hele ochtend mijn gedachten over gaan. Vier jonge mensen in de leeftijd van 22 tot 26 jaar komen in het stuk aan het woord over hoe en waarom zij cocaïne gebruiken. Ik schrik niet van het onderwerp van het artikel, ik weet heus wel wat er te koop is. Er is een regelmaat in berichtgeving over het gebruik door jongeren van (party)pillen, paddo's, coke en grote hoeveelheden alcohol. En als je er niet over leest, dan zijn er wel tv programma's als 'Spuiten en slikken' die je op de hoogte brengen. Het gebruik van hard- en softdrugs is natuurlijk niet alleen iets van deze tijd. Ik heb zes jaar in de Bijlmermeer gewoond en reisde elke dag met de metro op en neer naar de Amsterdamse binnenstad. Bijna altijd werd de achterste bank van de wagon bezet door een junk die zat te spuiten of te snuiven. Kwam ik aan bij mijn werk, dan moest ik mij vaak eerst langs een lijmsnuivende tiener van een jaar of dertien wurmen voordat ik de deur van de bibliotheek kon openen. Dat waren de junkies en hun voorlopers: zwaar verslaafde zielepoten die zichzelf naar de rand van de maatschappij hadden gerookt en gespoten.
De geïnterviewde personen uit het artikel zijn echter geen randfiguren, maar gewone jongeren die een studie volgen en/of een baan hebben. Ze gebruiken de coke samen met vrienden, niet alleen voor en tijdens het uitgaan, maar ook als ze bij elkaar thuis zijn, of zoals een van de geïnterviewde vrouwen zegt: "Gezellig met een kopje thee. Lekker kletsen over dingen, filmpje aan. Maar het is meer dan dat: het geeft een extra dimensie aan een avond". En deze opmerking verontrust mij wel en maakt dat ik er tijdens de ochtend geregeld over nadenk waarom zulke jonge mensen hun gezelligheid zoeken in het gezamenlijk gebruiken van cocaïne. Het refereren aan gezelligheid is ook bekend van mensen die veel drinken, de rokers laat ik hier maar even buiten beschouwing. Ik vraag me af waar het idee vandaan komt dat het pas gezellig is als er alcohol, of in dit geval cocaïne wordt 'genuttigd'. Ik ben beslist niet van de blauwe knoop - hoewel ik zelden alcohol drink - ik rook niet, snuif ook niet en toch heb ik niet het idee dat ik in gezelschap ongezellig ben.
De jongeren uit het interview vinden dat ze, nu ze jong zijn, moeten genieten en moeten uitzoeken "wat het leven is", zoals een van hen het formuleert. Maar wat het leven is ervaar je niet door het met een door alcohol of geestverruimende middelen benevelde blik te beleven. Integendeel, je krijgt weliswaar, volgens gegevens van het Trimbos instituut, door het gebruik van coke tijdelijk meer energie en uithoudingsvermogen, maar daarna kun je leegheid en depressieve gevoelens ervaren en ook agressief gedrag behoort tot de bijwerkingen. Het lijkt heel cool en stoer om een beetje te experimenteren, maar ik vind het behoorlijk sneu als je alleen op die manier je vriendschap met anderen extra inhoud kunt geven.
Uit het verhaal blijkt dat de jongeren zich weinig zorgen maken over en ook geen kennis hebben van de gevolgen van het gebruik op langere termijn. Ze denken dat ze er mee zullen stoppen zodra ze niet meer veel uitgaan, maar "ik vind dat ik nu nog even mag genieten", aldus een 26 jarige vrouw. Arm kind, wat zal het leven dan daarna tegenvallen: niets meer te genieten.

Boomerang cards