Over twee weken geven we een concert en daarvoor zijn we al maanden intensief aan het oefenen. We treden op ter gelegenheid van het derde lustrum, maar dat was eigenlijk in 2010, we bestaan inmiddels 16 jaar. Het kwam er vorig jaar eenvoudigweg niet van en daarom doen we het nu. Het is typerend voor ons koor en hoe we naar onszelf kijken. Dat ligt al een beetje in onze naam besloten: 'Plusminus'. Serieus genoeg wat betreft de kwaliteit, maar niet erg formeel. We doen de dingen zoals het ons uitkomt. Het repertoire is al net zo, we zingen van alles wat: moderne en oudere klassieke muziek van onder andere Karl Jenkins en Gustave Fauré, jaren zeventig popmuziek van Queen en Supertramp, nummers uit diverse musicals, maar ook een bewerkte psalm of een Franse chanson.
Nu de uitvoering dichterbij komt slaat bij menigeen zo nu en dan de twijfel toe. Dat ene stuk klinkt toch eigenlijk wel vals. Bij die passage laten de alten nog wat steken vallen en de bassen zingen deze maat te snel. En wat te denken van de tongbrekende tekst van dat moeilijke Franse lied? We moeten met z'n allen zachter zingen, behalve dan weer bij dat ene deel waar we juist een crescendo langer moeten aanhouden. En oh ja, kijken naar de dirigent, niet teveel in je partituur gluren. Gelukkig hebben we een strenge, doch rechtvaardige dirigente die van doorzetten weet, maar die ook roept dat alles goed komt op de momenten dat we het nodig hebben.
Nog twee woensdagavonden hard werken samen met de geweldige pianiste en de twee jonge musici die ons komen versterken en dan zullen we op die zondagmiddag ons uiterste best doen er alles uit te halen wat we er het afgelopen jaar in hebben gestopt. Met uitzondering dan van een paar darlings die de eindstreep niet gaan halen.
Nieuwsgierig? Er zijn nog kaarten te koop bij ondergetekende.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten