Vanaf de tuinstoel waarin ik zit heb ik uitzicht op duizendschoon, margrieten, lupines, vergeet-me-nietjes, anjers, vrouwenmantel en nog een aantal zomerbloeiers waarvan ik de naam niet weet. Boven de halfhoge muur, die de bloemenborder begrenst, steekt een roze rozenstruik haar zware bloemtrossen de lucht in, ze zwiepen heen en weer in de wind. Af en toe slaat de kerkklok in het naburige dorpje, de wind ruist, insecten zoemen, vogels tsjilpen, zingen en fluiten aan een stuk door en de kippen in het hok tussen onze tuin en die van de eigenaren van het huis waar we vakantie houden, tokken zachtjes. Na twee dagen snelweg en route national houden we vandaag de hele dag siësta in de tuin bij ons tijdelijk verblijf in de Auvergne.
De tuin is groot, althans voor onze begrippen, mijn eigen tuin thuis kan er met gemak vijf maal in. Hetzelfde geldt voor ons vakantieonderkomen. "Wat heb je daar in Frankrijk, ga je kamperen, of heb je een huisje"? werd mij een paar keer gevraagd voor ons vertrek. Het is een typisch Nederlandse uitdrukking, geboren uit de popperige proporties die we in eigen land hebben, als je op vakantie bent zit je in 'een huisje', als je niet kampeert, of in een hotel verblijft. Maar in Frankrijk zijn de vakantiehuizen vaak groot. De gîte waar we gisteren onze intrek in hebben genomen is geschikt voor acht personen, maar ook met z'n tweeën is het comfortabel en voel je je niet verloren. De oude boerderij is vorig jaar verbouwd met oog voor detail en behoud van authenticiteit. Het originele balkenplafond dat tevens de vloer vormt van onze slaapkamer en badkamer op de eerste verdieping zit vol kieren, zodat je hier en daar naar beneden kunt gluren. De goed geoutilleerde keuken, afmeting balzaal, nodigt uit tot het bereiden van gastronomische diners, waarvan vervolgens genoten kan worden aan de grote eettafel binnen of buiten op het terras onder de parasol.
Vanavond wordt het echter een eenvoudige maaltijd, even een pas op de plaats na de aanvallen van cholesterol en andere verboden vruchten tijdens de diners van de vorige twee avonden. Vrijdag maakten we gebruik van de tables d'hôtes in de chambres d'hôtes waar we overnachtten in de buurt van Reims. De Franse gastvrouw en haar zestienjarige dochter hadden een heerlijk vier gangen diner bereid. Het was superbe, menig restaurant doet er voor onder. Ook onze tafelgenoten, een keurig Engels echtpaar, spraken louter lovende woorden, zoals alleen Engelsen dat kunnen: lovely, delicious, very good en meer van zulke superlatieven.
En ook gisteravond hebben we ons laten verwennen door de eigenaars van onze gîte, die tevens twee chambres d'hotes verhuren en, na reservering, een maaltijd serveren. Zo'n tables d'hôtes is een aangename formule, je wordt verrast door het menu dat je voorgeschoteld krijgt en ook door de andere gasten die bij je aan tafel zitten. We hebben het de laatste drie jaar een paar maal ervaren en het levert vaak leuke ontmoetingen en gesprekken op.
Nu dan een lazy sunday afternoon in de zon, uitzoeken waar we de komende dagen naar toe willen en straks misschien nog even een wandelingetje naar het dorp.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten